RYS HISTORYCZNY
W marcu 1964r Dyrektor Zasadniczej Szkoły Zawodowej w
Człuchowie mgr Józef Szymczak na jednym z posiedzeń Komisji Oświaty
wystąpił z propozycją utworzenia Szkoły Przysposobienia
Rolniczego(SPR) w Człuchowie. Zgodnie z zarządzeniem Prezydium
Powiatowej Rady Narodowej ogłoszono nabór do SPR w wyniku którego 1
września 1964 roku rozpoczęła pracę Szkoła Przysposobienia
Rolniczego w Człuchowie.W roku szkolnym 1964/65 utworzono
trzy klasy pierwsze z ogólną ilością 92 uczniów.Kierownictwo SPR
powierzono mgr J. Szymczakowi. Warunki, w których rozpoczęła pracę
Szkoła Przysposobienia Rolniczego były nadzwyczaj trudne. Szkoła nie
mając lokalu otrzymała pomieszczenia w Zasadniczej Szkole Zawodowej
w „Łazienkach”.Pierwszymi nauczycielami szkoły byli m.in. J.
Szymczak, Stęga, Strzelecki, Hoppe, Wolski, Michałowski.
Szkoła
Przysposobienia cieszyła się dużym zainteresowaniem, w roku szkolnym
1965/1966 liczyła 4 klasy z łączna ilością 100 uczniów , w
roku szkolnym 1966/1967 istniały 2 klasy z ogólną liczbą 50
uczniów. W roku szkolnym 1967/1968 szkoła posiadała również 2
klasy z ilością 33 uczniów. W tym też roku szkolnym zaczęła
stabilizować się kadra nauczycielska. Rozpoczęli pracę pierwsi
nauczyciele posiadający kwalifikacje rolnicze Z. Michnowicz i
Molenda.
Inspektorat Oświaty stopniowo zaopatrywał szkołę w pomoce naukowe i
sprzęt szkolny. Organizowano gabinety specjalistyczne: chowu
zwierząt gospodarskich i uprawowy.Rok szkolny 1968/69 to
przybycie kolejnych nauczycieli: inż. M.Wilant, S. Augustynowicz,
Wojciuk, Koniarski, Szymura. Istniały 3 klasy z ogólną ilością 50
uczniów. Młodzież po raz pierwszy wyjechała na miesięczną praktykę
rolniczą do PGR-u w celu zapoznania się z rolnictwem od strony
praktycznej.
1 września
1968 roku Szkoła Przysposobienia Rolniczego, zarządzeniem
władz oświatowych została przekształcona w Zasadniczą Szkołę
Rolniczą. W nowym roku szkolnym 1969/70 liczba
uczniów zwiększyła
się do 110 i dotychczasowe pomieszczenia stały się niewystarczające.
Skorzystano więc z gościnności Liceum Ogólnokształcącego, które
zaoferowało kilka sal.Od IX 1969r. uczniowie szkoły zawodowej
brali udział w Olimpiadach Wiedzy Rolniczej co stało się tradycją
szkoły, kontynuowaną do dnia dzisiejszego.
Rok szkolny
1970/71 to kolejne ważne zmiany. Zasadnicza Szkoła Rolnicza
została przeniesiona z „Łazienek” do nowo wybudowanego budynku przy
ul. Koszalińskiej, który
dzieliła z Zasadniczą Szkołą Zawodową.
Zmieniła się także dyrekcja, nowym dyrektorem Szkoły Zawodowej, a co
za tym idzie również Zasadaniczej Szkoły Rolniczej został Eugeniusz
Jędrzejewski. Liczba uczniów w tym roku to około 100, a w roku
następnym 1971/72 już 120.Rok szkolny 1972/73 to 107 uczniów.
W dniu 31
stycznia 1973r. zmarł założyciel i były
dyrektor ZSR Józef
Szymczak. Uczniowie uczcili pamięć dyrektora uczestnicząc w
pogrzebie w dniu 2 lutego 1973r. a na szkolnych tarczach pojawiły
się czarne opaski.
Do dnia 31 stycznia 1973r. Zasadnicza Szkoła Rolnicza miała
wspólną dyrekcję z Zasadniczą Szkołą Zawodową. Z dniem 1 lutego 1973r.zaszły dość doniosłe zmiany. Dla Zasadniczej Szkoły
Rolniczej powołano osobną dyrekcję. Stanowisko dyrektora szkoły
powierzono pani inż. Marii Wilant.
Rok szkolny
1973/74 to następne zmiany.
Szkoła została przeniesiona, po raz
kolejny, tym razem do samodzielnego budynku przy ulicy Sobieskiego
6, gdzie zajęła część pomieszczeń. Przybyło również kilku nowych
nauczycieli: L. Nowacka, L. Walicka, S. Małysa, Cz. Hamerska, H.
Sykuła, H. Kozłowski.
Rok szkolny 1974/75 rozpoczęło 110 uczniów w dwóch klasach
pierwszych i dwóch klasach drugich. W klasach pierwszych pojawił się
podział na profile: wiejskiego gospodarstwa domowego i
ogólnorolniczy. W kolejnym roku szkolnym 1975/76 pojawił się
jeszcze jeden nowy profil, ogrodniczy a szkoła zajęła pozostałe sale
w budynku przy ul. Sobieskiego 6.
W roku szkolnym
1976/1977 do grona pedagogicznego dołączył p. F. Kalamarski.
Rozwijająca się szkoła od początku swego istnienia miała problemy ze
znalezieniem odpowiedniej siedziby. Od Połowy lat 70-tych
pani
dyrektor M.Wilant starała się o przyznanie pomieszczeń socjalnych,
które spełniałyby wymogi potrzebne do funkcjonowania szkoły. Jednak
droga do uzyskania odpowiedniego budynku okazała się długa i pełna
przeszkód. Rok szkolny 1977/78 to kolejny rok spędzony w „baraku”
przy ul. Sobieskiego 6, podobnie jak rok następny 1978/79. Skład
grona pedagogicznego w roku 1977 powiększył się o mgr inż.
Krystynę Iwanciów.
W roku szkolnym
1977/78 utworzono w Człuchowie Rolnicze Liceum Zawodowe dla
młodzieży i Wieczorowe Rolnicze Technikum dla pracujących przy
Liceum Ogólnokształcącym w Człuchowie. Przez dwa lata dokonywano
naboru do w/w klas w LO a 1 września 1979r. oddzielono je od LO i
włączono do Zespołu Szkół Rolniczych. W skład tego Zespołu weszła
także Zasadnicza Szkoła Zawodowa mieszcząca się do tej pory w baraku
przy ul.Sobieskiego 6.
Nowy rok szkolny
1979/80 oprócz zmiany nazwy szkoły na Zespół Szkół Rolniczych ( w
jej skład weszły klasy Zasadniczej Szkoły Zawodowej, klasy Rolnicze
Technikum Wieczorowego i Liceum Zawodowego) przyniósł również zmianę
siedziby, na budynek przy ul. Armii Czerwonej 8 (obecnie ul. Szczecińska).Grono Pedagogiczne powiększyło się o nowych
nauczycieli, stanowili je: Maria Wilant, Barbara Laskowska, Helenna
Bielecka, Ewa Kaszuba, Leonarda Walicka, Genowefa Brünn, Maria
Wernick, Elżbieta Włodarczyk, Krystyna Iwanciów, Janina Gliwka,
Mieczysław Ciepliński, Mieczysław Pownuk, Roman Bukowski, Zygmunt
Michnowicz i Franciszek Kalamarski.
W nowym roku 1980/81 pracę w szkole rozpoczęli nowi
nauczyciele: W. Dąbrowski, P. Ginda i Z. Cybulska.
Rok
1981 to pierwszy szkolny bal maturalny dla absolwentów
klas czwartych Liceum. Do
matury
w Zespole Szkół Rolniczych, w maju 1981r. przystąpili
uczniowie Liceum Zawodowego i Technikum Wieczorowego.
W roku szkolnym
1981/82 powołane zostało do życia szkolne koło ZMW. Opiekunem
koła została p. Ewa Kaszuba.
Pierwsza matura
nie była jedynym ważnym wydarzeniem w roku 1981.W tym roku
pani Dyrektor Maria Wilant wystąpiła do władz z prośbą o
przydzielenie szkole budynku zajmowanego przez Polską Zjednoczoną
Partię Robotniczą przy ulicy Parkowej 2. Ale pracownicy szkoły nie
byli jednomyślni. Część z nich była zwolennikami PZPR i uważała, że
pomysł ten jest zbyt śmiały a szkoła rolnicza nie zasługuje na tak
znamienity budynek. Jednak druga frakcja, związana z obozem
„solidarnościowym” popierała Panią Dyrektor, która uparcie walczyła
o poprawę sytuacji socjalnej szkoły. Niestety w związku z
wprowadzeniem w dniu 13 grudnia 1981r. stanu wojennego nie udało się
uzyskać zgody władz na przejęcie tego budynku a p.Wilant została
zmuszona do ustąpienia ze stanowiska dyrektora. Sprawa przejęcia
budynku przy ul. Parkowej została przesunięta o dziesięć lat. Od tej
pory była pani dyrektor zajmowała stanowisko kierownika ds. praktyk
uczniowskich.
Nowym dyrektorem
szkoły w roku szkolnym 1982/83 został inż. Zygmunt Michnowicz
a wicedyrektorem mgr. Zofia Cybulska.
W dniu 1 września 1983r. rozpoczął się rok szkolny
1983/84.Naukę
rozpoczęło 283 uczniów a kadra pedagogiczna liczyła 22 nauczycieli.
W czasie uroczystości przemawiał przedstawiciel władz, który
wyjaśniał młodzieży sytuację polityczną kraju po oficjalnym
zniesieniu stanu wojennego. Rok szkolny 1985/1986 rozpoczął
się od pożegnania p. M.Wilant i p. Mieczysława Pownuk. Za długoletnią
pracę oboje zostali odznaczeni medalami 40- lecia PRL.
W roku
1986
nastąpiło przejęcie przez władze szkoły gospodarstwa pomocniczego w
Sieroczynie, które stało się miejscem uczniowskich praktyk.
Rok szkolny
1986/87 Szkoła Rolnicza ponownie spędziła w budynku przy ul.
Armii Czerwonej chociaż w Województwie obiecano budowę nowego
budynku na potrzeby szkoły rolniczej. Jednak po raz kolejny nadzieje
kadry pedagogicznej i uczniów zostały zawiedzione. Pomimo
opracowanych dokumentów budowy i zebranych około 3 mln złotych, plan
budowy nowej szkoły został wykreślony z 5- letniego planu
inwestycyjnego województwa słupskiego.
W tym czasie dyrektorem szkoły pozostawał inż. Z. Michnowicz,
zastępcą mgr. Z. Cybulska a grono pedagogiczne stanowili: G. Brünn,
T. Zimny, E. Wiktorowski, L. Ścibisz, E. Włodarczyk, A. Pasek, J.
Gliwka, M. Pownuk, K. Kiełczewski, W. Dąbrowski, S. Łuszczyna, E.
Kaszuba, K. Iwanciów, P. Ginda, J. Szołajski, R. Bukowski, W. Heuer,
D. Bukowska, F. Członka.
W roku szkolnym
1987/88 Szkoła zmieniła budynek na Liceum Ogólnokształcące przy
ul. Kusocińskiego 1.W ten sposób po raz drugi w swojej historii, po
dwudziestu latach, w czasie których Szkoła przeprowadzała się
kilkakrotnie, tym razem jako Zespół Szkół Rolniczych znalazła się na
drugim piętrze „ogólniaka” i w dalszym ciągu nie miała swojego
budynku. Grono nauczycieli powięk
szyło się o nową nauczycielkę
przedmiotów zawodowych p. Zofię Cichowską. Ten rok szkolny
zaowocował również pierwszą praktyką zagraniczną, na którą młodzież
naszej szkoły wyjechała do Niemieckiej Republiki Demokratycznej pod
opieką nauczycieli. Kolejny rok szkolny 1988/89 oraz 1989/90 Zespół Szkół Rolniczych spędził w budynku Liceum. Mimo
to uczniowie Szkół Rolniczych dbali o zachowanie własnej tożsamości.
Rokrocznie przygotowywali uroczyste obchody Święta Plonów,
wyjeżdżali na Międzynarodowe Targi Osiągnięć Rolniczych POLAGRA do
Poznania , a także wydawali szkolną gazetkę pt.„W zawieszeniu”
której motto brzmiało: „Rolnik- broni, rolnik radzi, rolnik nigdy
cię nie zdradzi.” Przybyli również nowi nauczyciele: Zdzisława
Krasucka oraz Roman Drozd.
Rok
1990 okazał
się dla uczniów i pracowników Zespołu Szkół Rolniczych przełomowy. W
związku z oficjalnym rozwiązaniem partii komunistycznej w Polsce
nadarzyła się okazja do przejęcia po niej budynku przy ul. Parkowej
2, o co władze szkoły zabiegały od dziesięciu lat. Burmistrz Miasta
Człuchów M. Małż przekazał w końcu szkole upragniony budynek. Remont
i przystosowanie budynku na potrzeby szkoły trwał prawie cały rok.
Rok szkolny 1991/1992 rozpoczął się od uroczystego otwarcia
budynku w którym Zespół Szkół Rolniczych był gospodarzem. Od tego
momentu szkoła mogła się swobodnie rozwijać.
Kolejne lata 1992/93 i 1993/94 umocniły pozycję szkoły wśród
innych człuchowskich szkół. Przybywali kolejni nauczyciele:
J.Dąbrowski, D.Piotrowski.
W roku 1994/95 powstała nowa klasa
technikum o profilu rolniczo-ekonomicznym co w przyszłości miało
zaowocować powstaniem klas ekonomicznych.
W związku z tą ważną
decyzją została zakupiona pierwsza szkolna pracownia komputerowa,
mająca służyć przyszłym ekonomistom.W tym roku szkolnym pracę w
Zespole Szkół Rolniczych rozpoczęli: E.Borowiak, R.Sójka,
K.Polechoński, M.Barecki.
W kolejnych latach
1995/96, 1996/97, 1997/98, 1998/99 Szkoła świetnie
funkcjonowała pod czujnym okiem dyrektora oraz grona pedagogicznego,
którego skład zmieniał się z biegiem lat. Przybyli nowi nauczyciele:
K. Władyczak, U.Kosecka-Michalska, K.Lisiecka, P.Fiuk a także ks.
J.Tokarski oraz ks. Z.Fąs. Budynek szkolny stawał się jednak zbyt
ciasny dla ponad 350 uczniów,
dlatego też w 1998 roku rozpoczęto
budowę kolejnych sal lekcyjnych oraz zaplecza do sali gimnastycznej,
która miała powstać jako następna.
W
1999 roku zmieniła się również
nazwa szkoły z Zespołu Szkół Rolniczych na Zespół Szkół Agrobiznesu
w skład którego wchodziło: Technikum Rolnicze, Liceum Ekonomiczne,
Liceum Agrobiznesu oraz klasy zawodowe.
Od
1.09.1999r.
nowym dyrektorem wybranym w drodze konkursu został mgr inż Tadeusz Zimny.
Dnia 2.09.1999r została oficjalnie otwarta nowa część budynku, w
której mieściły się cztery klasy lekcyjne, biblioteka i szkolny
sklepik. W dalszym ciągu szkoła oczekiwała na salę gimnastyczną.
Nowa część została ocieplona i przy okazji zmienione zostało
ogrzewanie całego budynku na nowocześniejsze olejowe.
W roku szkolnym
2000/2001 przybyli kolejni nauczyciele:
K.Dziemiańczyk, F.Michna, A.Brzozowski i W.Owczarek. Niedawno
utworzone Liceum Ekonomiczne zyskiwało coraz więcej zwolenników i w
tym roku szkolnym zostały otwarte aż trzy oddziały tego kierunku. W
związku z tym do zajęć lekcyjnych zostały przystosowane kolejne
cztery sale lekcyjne na najniższej kondygnacji w nowej części
budynku.
W roku szkolnym
2001/2002 skład grona pedagogicznego nie zmienił się natomiast
przybyły aż cztery nowe klasy. Szkoła cieszyła się coraz większą
popularnością i coraz więcej chętnych absolwentów szkół podstawowych
z całego powiatu przekraczało jej progi.
Kolejny rok szkolny
2002/2003 był już rekordowy. Po udanym naborze do klas
pierwszych otwarte zostało aż pięć nowych oddziałów. Plany dyrekcji
i nauczycieli przeszły najśmielsze oczekiwania. Ale okazać się miało
że nie był to ostatni tak wspaniały nabór do Zespołu Szkół
Agrobiznesu. Kolejne lata były równie owocne. W tym roku szkolnym
zatrudnieni zostali również nowi nauczyciele: E.Gierszewska, A
Władyczak, J.Zachajczuk-Kiejzik, J.Borkowski, M.Berezowski i
S.Rekowska.
W kolejnych latach
2003/2004, 2004/2005, 2005/2006, 2006/2007 Szkoła świetnie
się rozwijała, przybywało uczniów i nauczycieli ( K.Pyda, M. Szreder,
J. Rafalska , D.Jachowicz, J. Salach, R.Klofczyński, F.Szopiński,
A.Zimna, D.Kania, P.Jędruch D.Dębski, ), pracujących wspólnie na
sukcesy w nauce i sporcie, ale również na wspaniałą atmosferę jaka
panowała i panuje w Zespole Szkół Agrobiznesu. Uczniowie oprócz
nauki zajmują się akcjami charytatywnymi, działają na polu
artystycznym, osiągają wspaniałe wyniki w sporcie, nawet na skalę
krajową. Wspólnie wyjeżdżają na wycieczki i biwaki, bawią się na
studniówkach i szkolnych imprezach. To wszystko wraz z ciężką, ale
sprawiającą radość pracą dyrekcji: Dyrektora T.Zimnego, Pani
wicedyrektor E.Włodarczyk, Grona Pedagogicznego, naszej
niezastąpionej pani sekretarki B.Wójcik i innych pracowników, tworzy
„NASZĄ SZKOŁĘ” i dlatego jesteśmy z niej dumni.
Kończy się właśnie kolejny rok szkolny 2006/2007. Pomimo kłopotów z
brakiem sal lekcyjnych i sali gimnastycznej możemy go uznać za
dobry. Oby kolejne lata były równie pomyślne.
Józef Szymczak – założyciel
szkoły
Józef Szymczak był
dyrektorem szkoły w latach 1959-1970. Urodził się 7 marca 1910r. w Riemke w Niemczech, gdzie czasowo przebywali jego
rodzice, będący na stałe mieszkańcami Chojnic. Uczył się w gimnazjum
klasycznym w Chojnicach i seminarium nauczycielskim w Tucholi. W 1930r. uzyskał dyplom nauczycielski. W 1939r. ukończył
Wyższy Kurs Nauczycielski w Warszawie. W tym samym roku został
zmobilizowany jako porucznik wojska polskiego do I Batalionu Obrony
Narodowej w Chojnicach. Uczestniczył w boju pod Rytlem, a w Krawniku
wpadł w ręce hitlerowców. Zbiegł i po przedostaniu się do Warszawy
pod pseudonimem „Babinicz” działał w podziemiu. Po wyzwoleniu
osiedlił się w Człuchowie. 1 września 1945r. objął obowiązki
inspektora szkolnego. Trwał na stanowisku mimo, że dla ówczesnych
władz był człowiekiem niewygodnym. Wciąż tworzył nowe placówki
oświatowe. Zmarł w 1973r., kilka miesięcy wcześniej
przeprowadził szkołę do nowej siedziby przy ul. Koszalińskiej. Jemu
szkoła zawdzięcza swój pierwszy ufundowany w 1966 roku
sztandar.
{
PRAKTYKI SZKOLNE
Od
1968 roku
uczniowie szkoły rolniczej odbywali praktyki, w czasie których
nabywali praktyczne umiejętności potrzebne w zawodzie rolnika. Ze
względu na brak własnego gospodarstwa szkoleniowego szkoła
korzystała z gościnności państwowych gospodarstw rolniczych w
okolicy Człuchowa w miejscowościach: Bukowo, Węgorzewo, Słupia,
Ględowo, Jęczniki, Buchowo, Gniewno, Jeleniec, Debrzno, Skowarnki,
Przechlewo, Sierpowo, Kiełpin, Kiełpinek, Krzyżanki, Płonica,
Nieżywięć, Stołczno. Uczniowie odbywali tam praktyki jesienne i
wiosenne a także pomagali w czasie żniw czy wykopków. W roku 1986
szkoła przejęła Państwowe gospodarstwo Rolne w Seroczynie i od tej
pory praktyki uczniowskie odbywały się właśnie tam.
Historię szkoły
opracowała Agnieszka Władyczak
{
Nauczyciele zatrudnieni na przełomie 40 lat
pracy szkoły
na etacie w Zespole Szkół Agrobznesu w porządku alfabetycznych
